درمان کیست کانگلیون: برجستگی های کیستی بروی مفاصل و تاندون ها

کیست گانگلیون تومور یا تورمی است که روی مفصل یا بافت پوشاننده تاندون (تاندون بافتی است که عضله را به استخوان متصل می‌کند) به وجود می‌آید و شبیه یک کیسه پر از مایع (کیست) است. درون این کیست یک ماده ژله مانند، چسبناک، غلیظ، بی رنگ و شفاف وجود دارد که بر اساس اندازه‌هایی که دارد ممکن است هنگام لمس کردن سفت یا نرم باشد. از آنجایی که علت بروز کیست گانگلیون مشخص نیست نمی‌‌توان نکاتی را در خصوص پیشگیری از آن بیان کرد. انجام ارزیابی و معاینات به موقع پیشنهاد می‌شود.

کیست گانگلیون یک توده غیر سرطانی است که معمولاً در کنار مفصل یا تاندون دست یا مچ به وجود می‌‌آید همچنین احتمال به وجود آمدن آن در مچ یا پا وجود دارد. کیست گانگلیون معمولا به شکل گرد یا بیضی است و درون آن توسط یک مایع ژله مانند پر شده است. کیست کوچک گانگلیون می‌‌تواند به اندازه یک نخود فرنگی باشد حال آنکه کیست‌های بزرگ‌تر گرد هستند و قطر آنها دو و نیم سانتیمتر است. در صورتی که این کیست به عصب مجاور فشار وارد کند باعث بروز درد بسیار زیادی می‌شود. گاهی اوقات این کیست‌ها در نقطه‌ای به وجود می‌‌آیند که باعث اختلال در عملکرد و حرکت مفصل می‌شوند. برخی از این کیست‌ها نیازی به درمان ندارند اما سایر انواع آن باید تحت عمل جراحی قرار بگیرند و خارج شوند. جراح در حین خارج کردن کیست گانگلیون، کپسول کیست را نیز به صورت کامل تخلیه می‌کند. حتی پس از انجام عمل جراحی احتمال عود کیست گانگلیون وجود دارد.

دکتر شهرستانی جراح و متخصص ارتوپد با بهره گیری از روش های نوین درمانی به شما در بهبود بیماری های مفصلی و استخوانی کمک می کند. برای بهرمندی از این خدمات ورزرو وقت با شماره های زیر تماس حاصل فرمایید.

02122383746 

 09334453393

 

 چه عواملی باعث بروز کیست گانگلیون می‌‌شود؟


 هنوز علل بروز کیست گانگلیون مشخص نیست. برخی از نظریات موجود نشان داده است که پارگی بافت مفصل باعث به وجود آمدن این کیست می‌شود که به تدریج بزرگ می‌شود و به صورت یک توده برجسته قابل مشاهده خواهد بود. در اکثر نظریات ادعا شده است که ترک برداشتن کپسول مفصل یا پارگی پوشش تاندون باعث بیرون زدگی بافت مفصل می‌شود.

 علائم و نشانه‌های کیست گانگلیون شامل چه مواردی است؟


  • معمولاً کیست گانگلیون به صورت یک توده برجسته نمایان می‌شود و اندازه آن در افراد مختلف متفاوت است.
  • این کیست معمولا نرم است و قطر آن بین ۱ تا ۳ سانتیمتر است اما حرکت نمی‌کند.
  • با گذر زمان تورم دست قابل مشاهده خواهد بود، یا آن که به صورت ناگهانی نمایان می‌شود که ممکن است اندازه آن کوچک باشد و به صورت خود به خود از بین برود اما مجددا عود می‌کند.
  • در اکثر مواقع کیست گانگلیون به علت ضرب دیدگی مکرر یا شدید باعث بروز درد می‌شود اما در حدود ۳۵ درصد از موارد به غیر از برجستگی ظاهری هیچ گونه علامتی ندارد.
  • در صورتی که بیمار دچار درد شده باشد معمولاً درد شدید است با تکان دادن مفصل بدتر می‌شود.
  • در صورتی که کیست به تاندون متصل شده باشد ممکن است بیمار ضعیف شدن انگشت خود را احساس کند.

 کیست گانگلیون چگونه تشخیص داده می‌شود؟


 

انجام معاینه جسمانی و بررسی سابقه پزشکی از ابزارهای بسیار مهمی هستند که به تشخیص این نوع کیست کمک می‌کنند. در موارد بسیار حاد پزشک درخواست انجام سونوگرافی را می‌دهد تا اطمینان حاصل کند که کیست ایجاد شده حاوی مایعات است و دارای مواد جامد و سفت نیست. در صورتی که توده ایجاد شده، کیست باشد پزشک از سرنگ مخصوص برای تخلیه محتوای داخل کیست و تایید کیست گانگلیون استفاده می‌کند. در صورتی که کیست کوچک باشد و با چشم غیر مسلح دیده نشود پزشک درخواست انجام اسکن ام ‌آر آی را می‌دهد. در مواردی که پزشک شک کند که آیا کیست گانگلیون به تاندون متصل شده است یا آنکه علائم بیماری شبیه اختلالات دیگری از قبیل سندروم تونل کارپال باشد می‌تواند از اسکن ام ‌آر آی برای کسب اطلاعات بیشتر استفاده کند. ام آر آی نیز با محدودیت‌هایی همراه است. ممکن است گاهی اوقات اسکن ام ‌آر آی نتواند کیست گانگلیون را شناسایی کند به همی‌ن دلیل انجام عمل جراحی بهترین روش برای تشخیص و درمان کیست گانگلیون است. پس از آنکه پزشک کیست را خارج کرد آن را با آزمایشگاه می‌فرستد تا مورد تجزیه و تحلیل قرار بگیرد.

 چرا روش هایی برای درمان کیست گانگلیون وجود دارد؟


 تعداد زیادی از این کیست‌ها بدون هیچ گونه درمانی به صورت خود به خود از بین می‌روند. در سال‌های گذشته روش های متعددی برای درمان این کیست‌ها پیشنهاد شده است. در برخی از این روش ها یک برنامه درمانی خاص برای کاهش نگرانی در خصوص این کیست وجود ندارد و فقط شامل عمل جراحی یا استفاده از سرنگ برای تخلیه محتویات درون کیست است.

 تخلیه محتویات کیست توسط سرنگ

 در این روش پزشک یک سرنگ را وارد کیست می‌‌کند تا مایعات درمان را تخلیه کند، سپس ترکیبات استروئیدی (ضد التهاب) را تزریق می‌کنند و مچ دست را با آتل می‌بندد تا از تکان خوردن آن جلوگیری شود. در صورتی که شما تاکنون سه بار به تخلیه مایعات درون کیست گانگلیون پرداخته‌اید به احتمال زیاد بهبودی شما بین ۳۰ تا ۵۰ درصد خواهد بود. در صورتی که کیست گانگلیون روی تاندون خم کننده دست قرار داشته باشد شانس موفقیت بیشتر خواهد بود. به طور کلی احتمال بازگشت کیست پس از عمل جراحی در مقایسه با تخلیه آن توسط سرنگ کمتر است.

 استفاده از بریس مخصوص مچ

 پزشک برای جلوگیری از حرکت کیست به اطراف استفاده از بریس مخصوص مچ را تجویز می‌کند. حرکت کردن کیست به اطراف باعث بزرگ شدن و ایجاد درد و ناراحتی بیشتر می‌شود. استفاده از بریس برای محدود کردن حرکات کیست می‌تواند به کاهش درد ناشی از تحت فشار قرار گرفتن اعصاب مجاور کمک کند.

 عمل جراحی کیست گانگلیون

 در مواردی که کیست بسیار دردناک باشد و باعث اختلال در عملکرد دست، یا بیحسی یا سوزن سوزن شدن دست یا انگشتان شود انجام عمل جراحی ضروری خواهد بود. در صورتی که پزشک به این نتیجه برسد که انجام عمل جراحی بهترین روش درمانی است باید بیمار از تصمیم او برای درمان کیست پیروی کند. به احتمال زیاد پزشک شما را به متخصص جراحی دست، مچ و آرنج ارجاع می‌دهد که در زمینه جراحی کیست تخصص دارد. معمولا عمل جراحی کیست گانگلیون به صورت سرپایی و تحت بیهوشی عمومی یا موضعی انجام می‌شود. پزشک قبل از عمل دور کیست خط می‌‌کشد تا بتواند محل برش را مشخص نماید. پزشک در حین جراحی، موضع مورد نظر را بیحس می‌کند و روی آن برش ایجاد می‌کند. سپس کیست را خارج می‌کند و پوست را بخیه می‌زند تا بهبود یابد.

 مراقبت از خود در منزل

 در گذشته مراقبت در منزل پس از عمل شامل گچ گرفتن موضع، استفاده از کمپرس گرم و مواردی از این قبیل بود حتی بیمار از یک کتاب سنگین برای از بین بردن کیست استفاده می‌کرد که گاهی اوقات به این روش بایبل تراپی گفته می‌شد. امروزه دیگر این روش‌های درمانی پیشنهاد نمی‌‌شود زیرا تحقیقات نشان داده است که از بازگشت کیست جلوگیری نمی‌کنند و در حقیقت باعث بروز آسیب دیدگی بیشتر می‌شوند.

 آیا بازگشت کیست گانگلیون امکان پذیر است؟


 اگرچه پس از جراحی نیز امکان بازگشت کیست وجود دارد، ریسک بازگشت آن حدود ۵ درصد است. انجام عمل جراحی برای افرادی که کیست دردناک دارند یا آنکه کیست باعث بروز اختلال در عملکرد مچ آنها شده است بهترین روش درمانی در نظر گرفته می‌شود. برای درمان موفقیت آمیز این کیست باید کیست، محتویات آن، بخشی از کپسول مفصل یا پوشش تاندون که کیست آن متصل شده است برداشته شود به همین دلیل باید برای درمان این کیست به جراحی مراجعه کنید که در زمینه درمان کیست مچ دست تخصص و تجربه کافی دارد.

 پس از تشخیص کیست چه باید کرد؟


 پس از آن که پزشک وجود کیست گانگلیون را تایید کرد و نوع روش درمانی نیز انتخاب شد مراقبت‌های بعدی بر اساس نوع روش انتخاب شده متفاوت خواهد بود که در بخش زیر به برخی از این موارد اشاره می‌کنیم:

  • پس از تخلیه محتویات درون کیست توسط سرنگ، پزشک از شما می‌خواهد که هرچه زودتر مچ خود را تکان دهید.
  • احتمال زیاد پس از جراحی باید مچ دست شما به مدت ۷ تا ۱۰ روز درون آتل باشد تا از تکان خوردن مفصل جلوگیری شود. تحقیقاتی که اخیرا انجام شده است نشان داده که استفاده از آتل به مدت طولانی نمی‌‌توانند به شما کمک کند و بهتر است پس از درمان هر چه زودتر مفصل خود را تکان دهید و با آن کار کنید.
  • پزشک از شما می‌خواهد که پس از عمل به مطب مراجعه کنید تا معاینه شوید تا بتواند در خصوص نیاز به کار درمانی تصمیم گیری کند. مراقبت‌های بعد از درمان به نیازهای فردی شما بستگی دارد.