درمان پارگی روتاتورکاف شانه با هدف کاهش درد و افزایش توان شانه

درمان پارگی روتاتورکاف شانه با هدف کاهش درد و افزایش توان شانه

اگر شما تا به حال هر گونه شانه دردی را تجربه کرده باشید، احتمالا شنیده اید که آسیب‌های روتاتور کاف و ناراحتی و عوارض ناشی از آن ممکن است باعث این عارضه شوند. مفصل شانه یک قسمت بسیار پیچیده از بدن است که اجازه می‌دهد تا دست در دامنه‌ای وسیع حرکت کند. اما این پیچیدگی همچنین باعث آسیب پذیر شدن آن می‌شود و هنگامی که آسیبی اتفاق می‌افتد، عدم تحرک در این مفصل حیاتی می‌تواند بسیار ناراحت کننده باشد. در حالی که اکثر پارگی‌های روتاتور کاف ممکن است نیاز به درمان داشته باشند، اما همه پارگی‌ها یکسان نیستند. اگر شما یا فردی از نزدیکان شما از پارگی روتاتور کاف رنج می‌برد، شما مشتاق خواهید شد که در مورد انواع مختلف پارگی‌های روتاتور کاف بدانید و علائم و گزینه‌های درمانی موجود را بشناسید.

پزشک شما احتمالا با ترکیبی از روش‌های فیزیوتراپی درمان را شروع می‌کند تا عضلات شانه شما را قوی‌تر کند و داروهایی مانند استامینوفن و داروهای ضد التهابی برای کمک به درد و تورم را تجویز خواهد کرد. جراحی ممکن است در بعضی موارد لازم باشد. جراحی برای ترمیم پارگی روتاتور کاف اغلب شامل اتصال مجدد تاندون به سر استخوان عضله (استخوان بازو) است. با این وجود، درمان پارگی جزئی می‌تواند فقط یک روش اصلاحی یا صاف کردن به نام debridement باشد. پارگی کامل با دوختن تاندون به محل اصلی آن بر روی بازو صورت می‌گیرد.

دکتر شهرستانی متخصص جراحی ارتوپدی  پس از معاینه دقیق بیمار یک برنامه درمانی برای کاهش درد و ترمیم آسیب پیشنهاد می کند. در صورتی که روش هایی مانند فیزیوتراپی و ورزش درمانی برای درمان بیمار کافی نباشند، دکتر روش جراحی را توصیه می کند . برای دریافت اطلاعات بیشتر یا رزرو نوبت می توانید با شماره های 02122383746 و 09334453393 تماس حاصل نمایید.

انواع پارگی‌های روتاتور کاف


انواع پارگی‌های روتاتور کاف

یک یا چند تاندون در روتاتور کاف ممکن است پاره شود، اگر آسیب بدون درمان و فعالیت ادامه یابد، پارگی ممکن است بدتر شود. در نتیجه ضروری است که درمان مناسب را دریافت کنید تا روتاتور کاف بتواند به طور مطلوب فعالیت کند. طبقه بندی متفاوت پارگی‌های روتاتور کاف عبارتند از:

  • پارگی جزئی: تاندون روتاتور کاف آسیب دیده است، اما به طور کامل قطع نشده است.
  • پارگی کامل: بافت نرم به دو قطعه جداگانه پاره می‌شود. تاندون‌ها اغلب از جایی که به استخوان عضله (استخوان بازو) متصل هستند، پاره می‌شوند.
  • پارگی حاد: این پارگی‌ها ناشی از آسیب یا تروما، مانند سقوط یا بلند کردن چیزی بیش از حد سنگین، با سرعت زیاد و یا با وضعیتی نامطلوب است.

پارگی در اثر فرسودگی و سایش: عامل اکثر پارگی‌های روتاتور کاف چند وجهی هستند و از ژنتیک و دیگر مشکلات پزشکی مانند دیابت یا کلسترول بالا منشا می‌گیرد. از این جهت، پارگی در بازوی غالب به دلیل سطح بالای استرس و فشار کاری اتفاق می‌افتد. ساییدگی و فرسودگی نیز با افرایش سن طبیعی است، و احتمال آسیب در طول زمان را افزایش می‌دهد.

دلایل پارگی روتاتور کاف شانه


پاره شدن روتاتور کاف، یک آسیب معمول است، به ویژه در ورزش‌هایی مانند بیس بال و یا تنیس، و یا در مشاغلی مانند نقاشی و یا تمیز کردن پنجره‌ها، شایع است. این عارضه معمولا در طول زمان در اثر سایش و پارگی طبیعی اتفاق می‌افتد، یا اگر شما یک حرکت بازو را متناوبا تکرار کنید نیز احتمال بروز پارگی افزایش می‌یابد. اما می‌تواند به طور ناگهانی نیز اتفاق بیفتد، مثلا اگر وزن شما بر روی یک دست بیافتد یا چیزی سنگینی را بلند کنید.

نشانه‌های پاره شدن عضلات روتاتور کاف


نشانه‌های پاره شدن عضلات روتاتور کاف

اگر شما نگران این هستید که شاید پارگی روتاتور کاف داشته باشید، ممکن است علائم پارگی روتاتور کاف را تجربه کنید که شامل موارد زیر است:

  • درد در قسمت خارجی بالای بازو (ناحیه policeman’s patch)
  • درد در هنگام استراحت و در شب، به خصوص اگر روی شانه آسیب دیده بخوابید.
  • ناراحتی هنگام بالا و پایین کردن بازو در جهت‌های خاص.
  • ضعف هنگام چرخاندن بازو.
  • هنگام حرکت دادن بازو در جهت‌های خاص، یک احساس ناخوشایند و آزار دهنده به وجود می‌آید.

اگر پارگی یک حالت دژنراتیو باشد که در طول زمان ایجاد شده باشد، علائم نیز ممکن است به تدریج پیشرفت کنند. در نهایت استفاده از عضلات شانه ممکن است برای انجام کارهای طبیعی روزانه دشوار شود. پس اگر این علائم را دارید باید بلافاصله با پزشک خود صحبت کنید.

تشخیص


برای اطلاع از اینکه آیا پارگی روتاتور کاف دارید، پزشک شما با بررسی سابقه آسیب و معاینه فیزیکی شانه شروع می‌کند. در طول آزمایش، او طیف وسیعی از حرکات و قدرت عضلانی را بررسی می‌کند. او همچنین می‌بیند چه حرکت‌هایی باعث ناراحتی شانه شما می‌شوند. علاوه بر این، پزشک ممکن است از یکی از روش‌های تشخیصی زیر استفاده کند:

  • MRI. این با استفاده از امواج رادیویی و یک آهنربای قدرتمند برای تصاویر برداری دقیق از شانه شما است.
  • اشعه ایکس برای دیدن اینکه آیا بالای استخوان بازو (استخوان عضله) به فضای روتاتور کاف کشیده شده است.
  • سونوگرافی برای دیدن بافت نرم (تاندون‌ها و عضلات و کیسه‌های بین مفصلی) در شانه شما

راه‌های درمان درد روتاتور کاف در ناحیه مفصل


راه‌های درمان درد روتاتور کاف در ناحیه مفصل

گزینه‌های درمانی مختلفی وجود دارند که هدف آنها بازگرداندن عملکرد طبیعی بازو و کاهش درد است. یک پزشک با توجه به ترجیح بیمار، تاریخ پزشکی و وضعیت پارگی، بهترین درمان را توصیه می‌کند. گزینه‌های درمانی عبارتند از:

  • استراحت: محدود کردن استفاده از بازو، به ویژه حرکات بالا بردن بازو که باعث ایجاد فشار روی مفصل می‌شود. برای محافظت و استراحت بیشتر، ممکن است استفاده از بازوبند مورد نیاز باشد.
  • اصلاح فعالیت: اجتناب از فعالیت‌ها و تغییر دادن عاداتی که موجب درد در مفصل می‌شود.
  • دارو: داروهای ضد التهاب می‌تواند به کاهش درد و تورم کمک کند.
  • ورزش و فیزیوتراپی : استفاده از تمرینات خاصی که هدف اصلی آنها عضلات شانه است، به منظور افزایش قدرت و حمایت از بازسازی حرکات، کاهش درد و کمک به جلوگیری از آسیب بیشتر. تمرینات کششی نیز به بازگرداندن انعطاف پذیری کمک خواهد کرد.
  • تزریق استروئید: اگر روش‌های دیگر موثر نباشند، تزریق بی‌حسی موضعی و کورتیزون ممکن است به داخل شانه تزریق شود تا التهاب را کاهش دهد و باعث بهبودی شود.
  • جراحی: اگر روش‌های غیر جراحی، موثر نبود، ممکن است برای درمان پارگی روتاتور کاف جراحی توصیه شود.

چه هنگامی که جراحی روتاتور کاف توصیه می‌شود


اگر درد شما با روش‌های غیر جراحی بهبود نیافت، پزشک ممکن است عمل جراحی را به عنوان یک گزینه برای درمان پارگی روتاتور کاف، توصیه کند. درد پایدار علامت اصلی نیاز به جراحی است. اگر شما بسیار فعال هستید و از بازوی خود برای کارها یا ورزش‌هایی استفاده می‌کنید، که به بالا بردن مکرر دست نیاز دارد، ممکن است دکتر برای شما نیز عمل جراحی را پیشنهاد دهد.

علائم دیگری که نشان می‌دهد، جراحی می‌تواند گزینه درمانی مناسبی برای شما باشد عبارتند از:

  • بیماری شما 6 تا 12 ماه طول کشیده است.
  • شما یک پارگی بزرگ (بیش از 3 سانتی متر) دارید و کیفیت بافت تاندون اطراف خوب است.
  • دارای ضعف قابل توجه و از دست دادن قابلیت حرکت دادن شانه می‌باشید.
  • پارگی شما به علت یک جراحت اخیر و شدید ایجاد شده است.

گزینه‌های جراحی ترمیمی

چند گزینه برای درمان پارگی‌های روتاتور کاف وجود دارد. پیشرفت در تکنیک‌های جراحی برای درمان روتاتور کاف شامل روش‌های کمتر تهاجمی است. در حالی که هر یک از روش‌های موجود دارای مزایا و معایب خاص خود است، با این حال همه آنها اهداف مشابهی دارند که کسب بهبود تاندون می‌باشد. نوع درمان انجام شده بستگی به عوامل متعددی دارد، از جمله تجربه جراح و آشنایی شما با یک روش خاص، اندازه پارگی، آناتومی و کیفیت بافت و استخوان تاندون.

بسیاری از درمان‌های با جراحی می‌تواند به صورت سرپایی انجام شود و نیازی به بستری شدن در بیمارستان نیست. جراح ارتوپد در انتخاب بهترین روش برای رفع نیازهایتان، به شما مشورت خواهد داد. ممکن است مشکلات دیگری در شانه علاوه بر پارگی روتاتور کاف، مانند پارگی‌های دو سر تاندون، استئوآرتریت، اسپورهای استخوانی یا سایر پارگی‌ها در بافت نرم را داشته باشید. در طول عمل، جراح شما می‌تواند این مشکلات را نیز تشخیص داده و درمان کند.

سه تکنیکی که معمولا برای درمان روتاتور کاف مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارتند از: عمل سنتی باز، درمان آرتروسکوپی و عمل نیمه باز. در پایان، نرخ بیمارانی که از هر یک از این سه روش درمانی برای تسکین درد، بهبود قدرت و رضایت کلی استفاده می‌کنند، یکسان است.

اگر پارگی بزرگ یا پیچیده باشد، اغلب لازم است یک برش روی بازو (چند سانتیمتر) داده شود. جراح بالای شانه را برش می‌دهد و یکی از عضلات شانه (عضله دلتا) را برای بهتر دیده شدن و دسترسی به پارگی تاندون، جدا می‌کند. در طی عمل باز، جراح معمولا اسپورهای استخوان را از زیر آکرومیون (این روش به نام آکرومیوپلاستی نامیده می‌شود) بر می‌دارد. عمل باز اگر پارگی بزرگ یا پیچیده باشد یا اگر ترمیم اضافی مانند جابجایی تاندون مورد نیاز باشد، گزینه خوبی است. عمل باز اولین روش برای پارگی روتاتور کاف بود. با گذشت سال‌ها، تکنولوژی جدید و افزایش تجربه جراحان منجر به استفاده از روش‌های کمتر تهاجمی شده است.

عمل تمام آرتروسکوپی

در طی آرتروسکوپی، جراح شما یک دوربین کوچک، به نام آرتروسکوپ را به داخل مفصل شانه وارد می‌کند. این دوربین تصاویر را بر روی یک صفحه نمایش نشان می‌دهد و جراح شما از این تصاویر برای هدایت ابزارهای کوچک جراحی استفاده می‌کند. از آنجا که ابزار آرتروسکوپی و جراحی نازک است، جراح شما می‌تواند از برش‌های کوچک استفاده کند، و دیگر نیازی به برش‌های بزرگتر مورد استفاده در روش جراحی باز نیست.

عمل نیمه باز با استفاده از تکنولوژی و ابزارهای جدیدتری برای انجام جراحی با یک برش کوچک انجام می‌شود. برش معمولا 3 تا 5 سانتی متر طول دارد. این روش با استفاده از آرتروسکوپی برای ارزیابی و درمان آسیب به دیگر ساختارهای مفصل می‌پردازد. به عنوان مثال، اسپور استخوان، اغلب با روش آرتروسکوپی برداشته می‌شود. این روش نیازی به جدا کردن عضله دلتایی ندارد. هنگامی که بخش آرتروسکوپی این روش کامل شد، جراح روتاتور کاف را از طریق برش نیمه باز بازسازی می‌کند. در طول جراحی تاندون، جراح به جای استفاده از صفحه نمایشگر، به طور مستقیم به ساختار شانه نگاه می‌کند.

نقاهت و مدیریت درد بعد از جراحی

پس از جراحی، احساس درد خواهید کرد. این بخشی طبیعی از فرایند بهبود شما است. پزشک و پرستاران برای کاهش درد شما تلاش خواهند کرد تا پس از جراحی سریع‌تر بهبود یابید. داروها اغلب برای تسکین درد کوتاه مدت بعد از جراحی تجویز می‌شوند. بسیاری از انواع داروها برای کمک به رفع درد، از جمله مسکن‌ها، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) و بی‌حس کننده‌های موضعی در دسترس هستند. پزشک شما ممکن است ترکیبی از این داروها را برای بهبود تسکین درد، و همچنین کم کردن نیاز به مسکن‌های قوی، استفاده کند. اگر درد شما چند هفته پس از جراحی شما بهبود نیافت، به پزشک خود اطلاع دهید.

توانبخشی

توانبخشی نقش مهمی در سرعت بازگشت شما به فعالیت‌های روزمره دارد. یک برنامه فیزیوتراپی به شما کمک می‌کند قدرت و حرکت طبیعی شانه خود را دوباره به دست آورید. بهبودی کامل چندین ماه طول خواهد کشید و اکثر بیماران 4 تا 6 ماه پس از جراحی، به بهبود مورد نظر می‌رسند. اگرچه این یک روند آهسته است، تعهد شما به توانبخشی کلید موفقیت در کسب نتیجه دلخواه است.

عدم تحرک

عدم تحرک

بعد از جراحی، درمان بصورت مرحله‌ای حاصل می‌شود. در ابتدا، ترمیم باید در خود تاندون بهبود یابد. برای باز نگه داشتن دست خود از حرکت، احتمالا بهتر است از یک بازو بند طبی استفاده کنید و در 4 تا 6 هفته اول از بازوی خود استفاده نکنید. اینکه تا چه مدت نیاز به یک بازو بند داشته باشید بستگی به شدت آسیب بازوی شما دارد.

ورزش ملایم

اگرچه پارگی شما اصلاح شده است، اما عضلات اطراف دست شما ضعیف شده‌اند. هنگامی که جراح تشخیص بدهد که شما می‌توانید دست و بازوی خود را حرکت دهید، یک درمانگر به شما کمک می‌کند تا با انجام تمرینات ملایم، به افزایش دامنه حرکت شانه خود کمک کنید. با آموزش ورزش ملایم، درمانگر به شما کمک می‌کند تا بازوی خود را در موقعیت‌های مختلف حرکت دهید. در اغلب موارد، ورزش‌های ملایم در طی 4 تا 6 هفته پس از جراحی شروع می‌شوند.

ورزش فعال

ورزش فعال

بعد از 4 تا 6 هفته، شما قادر خواهید بود بدون کمک پزشک خود، تمرینات فعال را انجام دهید. حرکت دادن عضلاتتان بدون کمک شخصی دیگر موجب می‌شود به تدریج قدرت خود را افزایش داده و قابلیت کنترل بازو بهبود یابد. در هفته 8 تا 12 پس از عمل، درمانگرتان، برای شما یکسری تمرینات ورزشی قدرتی را شروع خواهد کرد.

نتیجه جراحی

اکثر بیماران، بهبود شانه و درد کمتر را بعد از جراحی پارگی روتاتور کاف گزارش کرده اند. هر نوع تکنیک جراحی (باز، نیمه باز و آرتروسکوپی) نتایج مشابهی در زمینه کاهش درد، بهبود قدرت و عملکرد و رضایت بیمار دارند. تخصص جراح در دستیابی به نتایج رضایت بخش از روش انتخابی، بسیار مهم است.

عواملي كه مي‌توانند احتمال رضايت بخشي را كاهش دهند عبارتند از:

  • تاندون ضعیف / کیفیت بافت
  • پارگی بزرگ یا گسترده
  • ضعف بیمار در برقراری ارتباط با توانبخشی و محدودیت‌های پس از جراحی
  • سن بیمار (بالای 65 سال)
  • سیگار کشیدن و استفاده از سایر محصولات نیکوتین‌دار

عوارض جراحی

پس از جراحی روتاتور کاف، درصد کمی از بیماران عوارضی را تجربه می‌کنند. علاوه بر این، خطرات جراحی به طور کلی مانند از دست دادن خون یا مشکلات مرتبط با بیهوشی هستند، عوارض جراحی روتاتور کاف عبارتند از:

  • آسیب عصب‌ها
  • عفونت: مصرف آنتی بیوتیک توسط بیماران در طول درمان به کاهش خطر ابتلا به عفونت کمک می‌کنند.
  • جدایی عضله دلتای
  • گرفتگی: توانبخشی زودرس احتمال گرفتگی دائمی یا از دست دادن قابلیت حرکت را کاهش می‌دهد. در بیشتر موارد، گرفتگی با فیزیوتراپی و ورزش بیشتر، رفع می‌شود.
  • پارگی مجدد تاندون