درمان در رفتگی مچ دست با توجه به موقعیت استخوان و شدت آسیب دیدگی

مچ

در رفتگی مچ، که با نام دررفتگی کارپال (جدا شدن دو استخوان مچ) نیز شناخته می‌شود، می‌تواند ناشی از ترومای مستقیم به مفصل مچ یا سقوط با دست کاملاً باز باشد. این عارضه، که در میان ورزشکاران نسبتاً شایع است، می‌تواند هر یک از هشت استخوان ریز کارپال را که مچ را تشکیل می‌دهند، درگیر سازد. علائم همچون درد شدید، بدشکلی واضح مچ و احساس سوزن سوزن شدن در انگشت شست، اشاره و میانی پس از دررفتگی مچ دیده می‌شود. بخاطر پیچیدگی مفصل مچ، ضروری که در صورت احتمال دررفتگی آن، بدنبال مراقبت‌های پزشکی فوری از آن تحت نظر یک جراح متخصص باشیم.  امکان دارد مچ در رفته درمان جراحی نیاز داشته باشد تا:

  • استخوان‌های در رفته به موقعیت مناسب خود بازگردند
  • آسیب وارده به لگامنت‌ها یا سایر بافت‌های نرم ترمیم شود

پس از جراحی، مچ دست دررفته را معمولاً با گچ گرفتن به مدت هشت هفته ثابت می‌کنند تا به مصدومیت فرصت بهبود کامل داده شود. پس از باز کردن گچ، فیزیوتراپ‌ها می‌توانند یک برنامه فیزیوتراپی سفارشی را برای شما تهیه کنند تا به بازیابی عملکرد، تقویت مچ و پیشگیری از مصدومیت‌های آتی کمک کند.

 درمان در رفتگی مچ دست به چند عامل بستگی دارد از جمله موقعیت استخوان‌ها و وجود شکستگی در استخوان در کنار دررفتگی. در صورت امکان، شاید استخوان‌ها را با دست به موقعیت خود بازگردانند. البته دور از انتظار نیست که پزشک تصمیم به جراحی بگیرد، مخصوصاً اگر شکستگی استخوان یا ضرورتی در بازگرداندن استخوان‌های مچ به موقعیت مناسب خود وجود داشته باشد. مصدومیت بافت نرم و لیگامنت نیز می‌تواند در همان زمان ترمیم شود. اگر نیاز به جراحی بود، پس از جراحی دست و مچ کاملاً ثابت می‌شود تا در محل مناسب باقی بمانند، همچنین از جراحی مجدد در طی فرآیند بهبودی پیشگیری شود. در این صورت، دست و مچ بیمار باید برای حدوداً شش هفته گچ گرفته شود. وقتی که گچ دست باز شد، پزشک تمرینات توانبخشی را توصیه می‌کند تا مچ دست تقویت شده و عملکرد و تحرک کامل آن بازیابی شود.

دکتر شهرستانی جراح و متخصص ارتوپد از جدیدترین روش ها برای درمان و تسکین بیماری ها بهره میگیرد. برای بهرمندی از این خدمات و رزرو وقت با شماره های زیر تماس حاصل فرمایید.

02122383746 و 09334453393

انواع مچ در رفته (دررفتگی مچ)


انواع مچ در رفته

شاید با خود فکر کنید که دررفتگی مچ چیز زیاد خاصی نیست. ولی حقیقت این است که انواع مختلفی از دررفتگی مچ وجود دارد.

·  دررفتگی استخوان هلالی یا لونیت: این نوع دررفتگی، دررفتگی استخوان کارپال است که به نام استخوان هلالی یا لونیت نیز شناخته می‌شود. این استخوان به سمت مرکز مچ دست قرار گرفته است. این استخوان مخصوصاً در مرکز ردیف پروگزیمال استخوان مچ دست قرار گرفته است (بین استخوان اولنا (زند زیرین) و رادیوس (زند زبرین) و دست). دررفتگی استخوان هلالی یا لونیت نیز یکی از شایع‌ترین انواع دررفتگی مچ است.

·  دررفتگی پری لونیت: این استخوان در نزدیکی استخوان هلالی (لونیت) قرار گرفته است، دررفتگی استخوان رأسی استخوان لونیت یکی از شایع‌ترین انواع دررفتگی مچ دست است.

·  شکستگی گالزی (تنه استخوان رادیوس): این نوع از دررفتگی در طول زند زیرین (اولنا) اتفاق می‌افتد هنگامی که رادیوس دچار شکستگی شود.

·  شکستگی مونتاجیا (تنه استخوان اولنا): این شکستگی برعکس شکستگی گالزی (تنه استخوان رادیوس) است، شکستگی مونتاجیا دررفتگی رادیوس است هنگامی که اولنا دچار شکستگی شود.

علل در رفتن مچ دست چیست؟


 علل

دررفتگی مچ، که بسیار شایع است، بعلت وارد آمدن تروما در ورزش یا یک فعالیت جسمانی اتفاق می‌افتد. ولی معمولاً، دررفتگی مچ هنگامی در نتیجه سقوط با دست کاملاً باز برای جلوگیری از سقوط با صورت روی می‌دهد. یکی دیگر از علل شایع آن، مصدومیت‌های قبلی است. اگر استخوانی در مچ دست شما شکسته یا به شدت آسیب دیده، سقوط یا فشار ناگهانی به دست و مچ می‌تواند باعث دررفتگی آن شود.

نشانه‌ها و علائم دررفتگی مچ


 نشانه ها

چندین علامت برای مچ در رفته وجود دارد که به راحتی می‌توان آن را تشخیص دهد. یکی از مواردی که باید به ذهن بسپارید این است که مچ و دست به هم متصلند، به همین خاطر وقتی به مچ آسیبی برسد، دور از انتظار نیز که علائم در دست شما نیز ظاهر شوند. علائم در رفتگی مچ عبارتند از:

  • کبودی و تورم
  • احساس درد بلافاصله بعد از آسیب دیدن مچ
  • وخیم شدن درد با حرکت دادن
  • حساسیت به لمس
  • از بین رفتن دامنه حرکتی مچ دست
  • احساس سوزن سوزن شدن در انگشت اشاره و میانی، همچنین در شست
  • خشکی انگشت شست و سایر انگشتان
  • وخیم شدن درد با مشت کردن دست
  • بدشکلی مچ

تشخیص پزشکی دررفتگی مچ


 تشخیص

در هنگام تشخیص دررفتگی مچ، پزشک ابتدا به سابقه پزشکی شما نگاهی می‌اندازد و نه تنها سوانح اخیر جسمانی بلکه سوانح اسبق شما را نیز یادداشت خواهد کرد. بعد از بحث در مورد  سابقه پزشکی، پزشک یک معاینه فیزیکی از مچ دست شما انجام خواهد داد. بسته به تشخیص فیزیکی، قدم بعدی می‌تواند شامل تست‌های تصویربرداری باشد. این تست‌ها شامل، عکس رادیولوژی، MRI یا سی تی اسکن است که به پزشک کمک می‌کند تا نگاهی دقیق به آسیب وارده به ناحیه مچ بیاندازد و همچنین بررسی کند که آیا علاوه بر دررفتگی استخوان، شکستگی استخوانی نیز وجود دارد.

در رفتگی مچ دست چطور درمان می شود؟


روش های درمان در رفتگی مچ دست متقاوت می باشد که با توجه به شدت جراحت و آسیب پزشک درباره آن تصمیم گیری میکند.

 درمان اولیه

درمان

پس از سقوط و آسیب دیدن مچ دست، باید به دست خود استراحت دهید.

  • اگر بدشکلی واضح یا بی‌حسی در دست وجود داشته باشد، باید دست خود را روی یک بالشت نرم گذاشته و بلافاصله به اورژانس مراجعه کنید.
  •  اگر بدشکلی واضحی وجود نداشت یا دردی شدیدی نداشتید، شاید بهتر باشد از انواع مختلف استامینوفن(همچونتیلنول) یا ایبوپروفن (آدویل) مصرف کنید و ببینید چه احساسی در مچ دست خود خواهید داشت. ضمناً یک بالشت نرم یکی از آتل‌های موقتی خوب است.
  • روی ناحیه مچ یخ بگذارید. یخ را هرگز مستقیماً روی پوست خود نگذارید. می‌توانید یک بسته سبزی یخ زده را در یک هوله بپیچید و تبدیل به کمپرس یخ کنید.
  •  اگر درد یا سایر علائم در عرض یک روز برطرف نشد، باید به پزشک مراجعه کنید.

آتل

آتل

برای پیچ‌خوردگی مچ، شاید پزشک تصمیم بگیرد بدون آتل، چه آتل مچ بند و چه آتل ثابت (همچون گچ) عارضه شما را درمان کند. تصمیم در مورد استفاده از آتل طبق شدت درد، میزان تورم، محدودیت حرکت و نگرانی در مورد وجود شکستگی پنهان یا مخفی گرفته می‌شود. (شکستگی پنهان نوعی شکستگی بسیار ریز است که در عکس رادیولوژی اولیه دیده نمی‌شود.) اگر پزشک نگران وجود شکستگی پنهان باشد، شاید دست شما را آتل کرده و یک تصویربرداری مجدد از مچ دست شما، در مطب خود یا متخصص ارتوپد (متخصص شکستگی استخوان) در 5 الی 10 روز بعد انجام دهد. برای پیچ‌خوردگی خفیف، به احتمال زیاد از آتل استفاده نمی‌شود ولی به بیمار توصیه می‌شود حرکت مچ دست خود را بسته به میزان درد محدود کنید. در صورت وجود پیچ‌خوردگی شدید، به احتمال زیاد برای شما یک مچ‌بند تجویز می‌شود تا بتوانید آن را از دست درآورید و دوباره بپوشید.

 فیزیوتراپی

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی، در صورتی که پزشک ضرورت آن را تشخیص دهد، معمولاً هنگامی آغاز می‌شود که گچ حدود شش هفته پس از شکستن استخوان باز شود. در این مرحله حتماً درد برطرف شده و مچ دست نیز در مرحله بهبودی است. پزشک ارزیابی می‌کند که آیا استخوان به قدری ایمن هست که بتوان فیزیوتراپی را انجام داد یا خیر. اگر فزیوتراپی خیلی زودتر از موعد خود انجام شود، احتمال بروز شکستگی مجدد استخوان وجود دارد. تراپی معمولاً هنگامی تکمیل می‌شود که بطور کامل تحرک و قدرت استخوان بازیابی شود، که بعد از آن خواهید توانست ورزش‌های روتین خود را از سر بگیرید. ممکن است تا حدود یک سال طول بکشد تا شکستگی مچ دست بهبود یابد. هرچند، مدت زمان دقیق تراپی به میزان مصدمیت، نوع درمان انجام شده و پاسخ بدن بیمار به روش درمانی بستگی دارد. توانبخشی می‌تواند بخاطر تداوم خشکی، آسیب به عروق خونی یا اعصاب و آرتروز استخوان به تعویق بیفتد، که می‌تواند ناشی از پیشرفت شکستگی به عصب یا وجود بیماری قبلی باشد. مشکلات باقیمانده مچ دست می‌تواند دائمی باشد.

جراحی ارتوپدی، اختلالات شدید مچ دست را ترمیم کند

جراحی

در صورتیکه مچ دست دچار مصدومیت‌هایی همچون شکستگی استخوان، پارگی لیگامان، گسستگی تاندون یا مصدومیت عصب شده باشد، شاید لازم باشد تا عمل‌های پیچیده‌تر مچ دست انجام شود. در این موارد از درد مچ، عمل‌های توصیه شده مچ دست می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • جراحی فیوژن
  • بازسازی مفصل با پیوند تاندون
  • ثابت کردن با ایمپلنت فلزی
  • جراحی لیگامنت
  • انتقال تاندون
  • آرتروسکوپی کمتر تهاجمی مچ دست

برای مثال، شکستگی مچ (که به آن شکستگی کالیس یا شکستگی دیستال رادیال نیز می‌گویند) ممکن است به جراحی ارتوپدی نیاز باشد. انواع مختلفی از شکستگی مچ وجود دارد، همچون شکستگی سطح مفصلی که تا مفصل مچ ادامه دارد. برخی از شکستگی‌های مچ را می‌توان با آرتروسکوپی مچ  درمان کرد، یک روش تشخیص موثر و تکنیک کمتر تهاجمی جراحی. جراحی آرتروسکوپی را می‌توان برای تشخیص و درمان تعدادی از عارضه‌های مچ دست از جمله درد مزمن مچ، شکستگی‌های مچ دست، کیست گانگالیون و پارگی لیگامان بکار بست. در یک شکستگی باز، استخوان از پوست بیرون می‌زند و در شکستگی خرد شده، استخوان مچ به بیش از یک قطعه شکسته می‌شود. شکستگی پیچیده مچ نیز می‌تواند به معنای دررفتگی یا خارج شدن استخوان از تراز استخوانی خود باشد. گاهی اوقات استخوان اولنا (زند زیرین) در ساعد در کنار استخوان اسکافوئید و یا استخوان رادیال رخ می‌دهد.

تمرینات ورزشی برای مچ دررفته

برای توانبخشی مصدومیت یا دررفتگی مچ دست، چندین تمرین ورزشی وجود دارد که می‌توانید  برای تقویت پشت مچ و همچنین بازیابی حرکت و انعطاف در این ناحیه انجام دهید. لطفاً به خاطر داشته باشید که تمام مصدومیت‌های مچ دست شکل هم نیستند و تمرینات ورزشی پس از آن باید با تجویز پزشک انجام شود. اگر تمرینات ورزشی موجب درد ورای آن چیزی است که پزشک شما انتظار دارد، بلافاصله تمرینات را متوقف کنید.

فشردن توپ

فشردن توپ

با استفاده از توپی که سفت باشد ولی کمی انعطاف داشته باشد همچون توپ تنیس این تمرین را انجام دهید. توپ را تا جایی که می‌تواند در دست خود بفشارید، برای 10 ثانیه در همین حالت مانده و سپس آن را رها کنید. این تمرین را 10 بار تکرار کنید.

انعطاف مچ

انعطاف مچ

کف دست خود را رو به بالا نگاه داشته و وزنه‌ای را روی دست خود قرار دهید. به ارامی، مچ دست خود را به سمت بالا خم کرده و سپس آن را به وضعیت طبیعی خود بازگردانید. این حرکت را برای 15 تکرار ادامه دهید. پس از چند روز، وزنه را افزایش دهید.

انعطاف مچ با کش مقاومتی

یک کش مقاومتی را دور انگشتان خود بگیرید و کف دست خود را به بالا نگاه دارید. آرنج خود را به پهلوی خود چسبانده، آن را با زاویه مناسبی خم کرده و با دست دیگر از مچ دست خود حمایت کنید. به آرامی مچ و انگشتان خود را رو به بالا خم کنید (باید احساس کنید که عضلات ساعدتان منقبض می‌شود). این حرکت را 15 مرتبه تکرار کنید.

کشش مچ

کشش مچ

وزنه‌ای را در کف دست خود بگیرید ولی این بار کف دست خود را رو به پایین نگاه دارید. مچ دست خود را رو به بالا خم کنید و این حرکت را 15 مرتبه تکرار کنید. به مرور زمان، وزنه را افزایش دهید.

کشش مچ با کش مقاومتی

یک کش مقاومتی را دور انگشتان خود بگیرید و کف دست خود را رو به پایین نگاه دارید. آرنج خود را به پهلوی خود چسبانده، آن را با زاویه مناسبی خم کرده و با دست دیگر از مچ دست خود حمایت کنید. به آرامی مچ و انگشتان خود را رو به سقف خم کنید (باید احساس کنید که عضلات ساعدتان منقبض می‌شود). این حرکت را 15 مرتبه تکرار کنید.

انحراف مچ با کش مقاومتی

کش مقاومتی

یک کش مقاومتی را دور انگشتان خود بگیرید و انگشت شست خود را رو به بالا نگاه دارید، در همین حالت آرنج را به پهلوی خود چسبانده، آن را با زاویه مناسبی خم کرد و با دست دیگر از مچ دست خود حمایت کنید. به آرامی مچ خود را رو به بالا خم کنید، باز هم باید احساس انقباض در عضلات ساعد خود داشته باشید. این حرکت را 15 مرتبه تکرار کنید.

کشش کمکی سوپیناتور (عضلات چرخاننده ساعد)

سوپیناتور

در این تمرین، نیاز به یک یار تمرینی خواهید داشت. در حالت درازکش، آرنج خود را روی زمین و دست خود را بالا نگاه دارید و انگشتان خود را رو به سقف باز کنید. سپس یار تمرینی شما دست شما را خم می‌کند تا کف دست شما رو به زمین قرار گیرد. باید کشش متوسطی  را در ساعد و مچ دست خود احساس کنید. این حرکت را 5 مرتبه تکرار کنید.

کپی فقط با ذکر لینک و منبع بلامانع است.