درمان آب آوردن(ورم) زانو ناشی از تجمع مایع در بافت اطراف مفصل زانو

درمان آب آوردن(ورم) زانو ناشی از تجمع مایع در بافت اطراف مفصل زانو

همه افراد در زانوی خود دارای مایع مفصلی هستند. این مایع باعث تسهیل در حرکت و عدم اصطکاک مفاصل در زمان حرکت می‎‌شود. با این حال، آب آوردن مفاصل زمانی اتفاق می‌افتد که مایع بیش از حد در مفاصل جمع شود. تجمع مایع در مفاصل معمولا به عنوان "آب آوری زانو" شناخته می‌شود، زیرا اغلب در مفصل زانو اتفاق می‌افتد.

آب آوری زانو می‌تواند علت‌های مختلفی داشته باشد. علت ایجاد کننده آب آوری زانو بر نحوه انتخاب روش درمانی توسط پزشک تاثیر می‌گذارد. شایع ترین علت تجمع مایعات مفصلی، آرتروز است.

درمان آب آوری زانو شامل استفاده از داروهای گوناگون می‌باشد. برخی از آنها برای کاهش علائم و برخی دیگر برای درمان علل زمینه ای ایجاد کننده آن می‌باشد. جراحی بسته به شدت علائم و بیماری، ممکن است یک گزینه درمانی باشد.

درمان به میزان زیاد به نتایج تشخیصی شما متکی است. به عنوان مثال، بسته به آنچه که نتایج آزمون‌های مایع مفصلی شما نشان می‌دهد، درمان‌های مختلفی می‌تواند انجام شود. درمان شما می تواند هر یک از موارد زیر باشد:

  • آنتی بیوتیک‌ها برای درمان هر گونه عفونت
  • ضد التهاب‌ها و سایر داروهای ضد درد
  • کورتیکواستروئیدهای خوراکی
  • کورتیکواستروئیدها که به طور مستقیم به مفصل تزریق می‌شوند.
  • آسپیره مایع مفصلی برای از بین بردن فشاری که روی مفصل وجود دارد.
  • فیزیوتراپی برای ایجاد قدرت عضلانی کافی و حمایتی و بهبود انعطاف پذیری عضلات.
  • آرتروسکوپی

اگر زانوی شما به درمان خوب پاسخ ندهد، ممکن است لازم باشد که کیسه بورسا از داخل زانو برداشته شود و یا حتی جراحی جایگزینی زانو  برای موارد شدید ضروری باشد.

دکتر شهرستانی متخصص جراحی ارتوپدی  پس از معاینه دقیق بهترین روش را برای درمان مشکل شما پیشنهاد خواهند کرد.اگر روش های غیر جراحی برای درمان موثر نباشند دکتر با انجام جراحی های مختلف مشکل شما را هرچه سریع تر رفع خواهند کرد برای دریافت اطلاعات بیشتر یا رزرو نوبت می توانید با شماره های 02122383746 و 09334453393 تماس حاصل نمایید.

علت ورم زانو چیست؟


مفاصل متورم در صورت افزایش مایع مفصلی در بافت‌هایی که مفاصل را احاطه کرده‌اند، ایجاد می‌شود. تورم مفصلی با انواع مختلف آرتروز، عفونت ها و آسیب‌های مفصلی در ارتباط است. ورم زانو نشانه ای از بیماری‌های زیر است:

استئوآرتریت (OA)

استئوآرتریت یک نوع آرتروز همراه با " سوزش و پارگی " است که معمولا با افزایش سن و یا بعد از آسیب دیدگی اتفاق می‌افتد. همراه با استئوآرتریت، آسیب غضروفی که در انتهای استخوانی قرار گرفته‌اند، وجود دارد. استئوآرتریت ممکن است باعث ایجاد تورم مفصلی در نواحی از بدن شود که در طول حیات وظیفه تحمل وزن بدن را برعهده دارند، مانند زانوها، ران‌ها، پا و ستون فقرات. به جز احساس درد در ناحیه تورم یافته زانو، شما معمولا احساس خستگی یا بیماری نمی‌‍ کنید.

آرتریت روماتوئید (RA)

آرتریت روماتوئید یک بیماری التهابی است که می‌تواند در هر سنی اتفاق بیفتد - حتی در کودکان جوان. آرتریت روماتوئید موجب مفاصل دردناک، سفت و سوزش دار می‌شود. معمولا آرتریت روماتوئید دست‌ها، پاها و زانوها را درگیر می‌کند، اما این بیماری همچنین می‌تواند در بسیاری از مفاصل و سایر قسمت‌های بدن نیز تاثیر بگذارد. علائم آرتریت روماتوئید می‌تواند فعالیت‌های روزمره شما را مختل کند.

نقرس

نقرس به طور ناگهانی به مفاصل حمله می‌کند و معمولا باعث درد شدید، تورم، احساس گرما و قرمزی، و اغلب در انگشت بزرگ (در حدود 50٪ موارد) می‌شود. نقرس باعث  مفاصل دردناک و متورم می‌شود تا جایی که حتی ممکن است خوابیدن نیز باعث ایجاد ناراحتی در مفاصل آسیب دیده شود. نقرس معمولا هنگامی که حمله می‌کند، یک مفصل را درگیر می‌کند، اما گاهی اوقات می‌تواند بیش از یک مفصل را نیز تحت تاثیر قرار دهد.

در بیماری نقرس با توجه به این که اسید اوریک - یک ماده شیمیایی طبیعی در بدن - کریستال‌هایی را تشکیل می‌دهد که در مفاصل قرار می‌گیرند، باعث التهاب و درد در این نواحی می‌شوند. کریستال‌ها ممکن است در نقاط دیگر بدن نیز قرار بگیرند و تبدیل به گره‌های زیر پوستی یا سنگ کلیه شوند.

اسپوندیلیت انکلوزان

از ویژگی‌های کلیدی بیماری این است که درگیری مفصل‌ها در پایه ستون فقرات است که در لگن قرار دارند و به نام مفاصل ساکروایلیاک شناخته می‌شوند.

آرتریت پسوریاتیک

آرتریت پسوریاتیک یک بیماری التهابی مفاصل است که با پسوریازیس که یک بیماری پوستی است، مرتبط است. تا 30٪ افراد مبتلا به پسوریازیس، به آرتریت پسوریاتیک مبتلا می‌شوند.

آرتریت عفونی

آرتریت عفونی یا آرتریت سپتیک نتیجه یک عفونت باکتریایی، ویروسی یا قارچی در بافت‌ها و مایع مفصلی است. عفونت مفاصل معمولا پس از یک عفونت اولیه در بدن رخ می‌دهد. عفونت به وسیله جریان خون از قسمت دیگری از بدن مانند پوست، بینی، گلو، گوش‌ها و یا زخم‌های موجود به مفاصل گسترش می‌یابد. در عرض چند ساعت تا چند روز، درد، التهاب، مفاصل متورم، و تب، ایجاد می‌شود. مفاصلی که معمولا مبتلا به آرتروز عفونی هستند، عبارتند از زانو، لگن، شانه، مچ پا و مچ دست. مفاصل آسیب دیده به آلودگی و آسیب بیشتر از مفاصل سالم مستعد هستند.

علت‌های متداول باکتریایی آرتریت عفونی شامل نایسریا گونوره و استافیلوکوک اورئوس می‌باشند. برخی از عفونت‌های مفاصل ممکن است توسط بیش از یک نوع ارگانیسم ایجاد شده باشند.

آسیب‌های مفصلی

آسیب‌های مفصلی می‌تواند باعث شوند تا مفاصل دردناک، متورم و سفت شوند. گاهی اوقات درد مفصلی می‌تواند ناشی از پارگی عضلات، تاندون‌ها و رباط‌هایی  باشد که مفاصل را احاطه کرده‌اند، و یا در اثر التهاب بورسیت، التهاب تاندون‌ها، دررفتگی زانو، کشیدگی، پیج خوردگی، و شکستگی زانو باشد .

علایم آب آوردن مفصل چیست؟


علایم آب آوردن مفصل چیست؟

بسته به علت آب آوردن مفصل زانو، احتمالا علائم مختلفی را تجربه خواهید کرد. به عنوان مثال، اگر از بیماری استئوآرتریت رنج می‌برید، زمانی که زانوی شما وزن شما را تحمل می‌کند، به احتمال زیاد احساس درد خواهید کرد.

برای مثال، هنگامی که می‌خواهید از حالت نشسته به حالت ایستاده تغییر وضعیت دهید، خواهید فهمید که با استراحت زانو، درد نیز کمتر و بهتر می‌شود. اگر آب آوردن زانوی شما در اثر ضربه یا آسیب دیدگی باشد، ممکن است متوجه کبودی در زانوی خود شوید و یا هنگام ایستادن درد ممکن است خیلی زیادتر شود. شما به احتمال زیاد قادر به ایستادن یا راه رفتن نخواهید بود.

صرف نظر از علت آب آوردن مفصل زانو، احتمالا متوجه خواهید شد که زانو شما متورم شده است. این زانو ممکن است از زانو دیگر شما که سالم است، بزرگتر باشد. در این حالت ممکن است خم کردن زانوی خود سخت باشد و ممکن است حتی قرمزی، گرما و سایر علائم التهابی نیز وجود داشته باشد. اگر آب آوری مفصل زانو بدون درمان باقی بماند، در موارد شدید می‌تواند باعث عفونت در مفاصل در ارتباط با مفصل زانو شود. در صورت بروز هر یک از این علائم، پزشک خود را ببینید.

آیا شما در معرض خطر ابتلا به بیماری آب آوری مفصل زانو هستید؟


آیا شما در معرض خطر ابتلا به بیماری آب آوری مفصل زانو هستید؟

در واقع، همه در معرض خطر ابتلا به آب آوری مفصل زانو هستند. هر کسی می‌تواند در مفصل زانو خود در اثر فشار و استرس آب جمع شده مفصلی داشته باشد. با این حال برخی از افراد در معرض خطر بیشتری نسبت به دیگران قرار دارند. این گروه‌های پر خطر شامل موارد زیر می ‌شوند:

  • افراد با سن بیشتر - خطر ابتلای شکا به بیماری با افزایش سن بیشتر می‌شود.
  • افرادی که به طور منظم ورزش می‌کنند و باعث ایجاد تنش و فشار زیاد در مفاصل خود می‌شوند، مانند کسانی که در ورزش‌هایی مانند فوتبال، بسکتبال و کشتی شرکت می‌کنند.
  • افرادی که شغل آن‌ها شامل کارهایی است که از زانوها استفاده زیادی می‌کنند مانند تعمیرکاران سقف، باغبان ها و سازندگان فرش و غیره
  • افرادی که دارای اضافه وزن یا چاقی هستند - حمل وزن اضافی باعث افزایش استرس در مفاصل شما می‌شود.
  • افراد مبتلا به آرتروز و سایر بیماری‌هایی که مفاصل را تحت تأثیر قرار می‌دهند.

چه زمانی شما باید به پزشک مراجعه کنید؟


درد منظم زانو پس از گذراندن مدت زمان کوتاهی برای استراحت، استفاده از یخ و حفظ زانو در موقعیتی که بالاتر از سطح بدن قرار دارد، بهبود خواهد یافت. اما چگونه می‌توان فهمید که چه زمانی درد زانو، دیگر طبیعی نیست و شما باید به یک زشک مراجعه کنید؟

  • شما می دانید که یک آسیب جدی به زانوی شما وارد شده است .
  • شما نم‌یتوانید زانوی خود را بدون احساس درد خم کنید
  • شما نمی‌توانید بیش از چند دقیقه بدون درد شدید بایستید یا پیاده روی کنید.
  • زانو شما گرم، قرمز و به طور قابل توجهی بزرگتر از زانوی دیگر شما است.
  • اگر سفتی و درد در زانوی شما بعد از چند روز برطرف نشود.

عوارض


آب آوردن مفصل زانو در صورت عدم درمان، می‌تواند حرکت کردن بیمار را تا حد زیادی از بین ببرد. مهم‌تر از همه، اگر این بیماری در اثر یک عفونت ایجاد شده باشد و  درمان نشود، آسیب دائمی به مفصل زانو ممکن است یکی از عواقب احتمالی باشد.

تشخیص آب آوردن مفصل زانو چگونه است؟


تشخیص آب آوردن مفصل زانو چگونه است؟

قبل از هر چیزی، دکتر شما نگاهی به تاریخچه پزشکی شما خواهد کرد. آنها به دنبال هر گونه بیماری مرتبط با زانو یا بیماری مفصلی که در گذشته به آن مبتلا شده‌اید ، از جمله آرتروز هستند. همچنین ایده خوبی است اگر هرگونه سرگرمی یا شغلی دارید که بر مفاصل شما استرس زیادی وارد کی‌کند، با پزشک خود به اشتراک بگذارید.

دکتر شما اول یک تست فیزیکی از شما انجام خواهد داد. آنها زانوی شما را بررسی می‌کنند و دامنه حرکت زانوی شما را آزمایش می‌کنند. اگر تشخیص نامشخص باشد، یک نمونه گیری از مایع داخل زانوی شما گرفته خواهد شد. نمونه با یک سوزن بلند و باریک که در فضای مفصلی وارد و مایع داخل زانو را خارج می‌کند، انجام می‌گیرد. مایع استخراج شده از نظر برخی موارد از جمله باکتری‌های خاصی که باعث عفونت و و ایجاد کریستال، پروتئین و گلوکز می‌شوند، می‌تواند نشان دهنده نقرس باشد.

خود مایع نیز از نظر سلول‌های خونی مورد آزمایش قرار می‌گیرد که ممکن است آسیب زانو را نشان دهند. خارج کردن مایع از زانو اغلب می‌تواند به کمک شدن فشار و درد ناشی از آن کمک کند. در نهایت، ممکن است پزشک شما را برای انجام آزمایشات تصویربرداری ارسال کند. برای تشخیص علت بیماری، می‌توان از سونوگرافی، ام آر آی، سی تی اسکن یا اشعه ایکس استفاده کرد.

چگونه مفصل زانویی متورم بدون انجام جراحی درمان می شود؟


چگونه مفصل زانویی متورم بدون انجام جراحی درمان می شود؟

همه انواع مفاصل متورم به همان یک شیوه درمان می‌شوند. درمان مفاصل متورم بستگی به مشکل یا تشخیص  بیماری شما دارد. برای مثال، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) برای درمان مفاصل متورم در اثر استئوآرتریت استفاده می‌شوند. NSAID ها همچنین ممکن است برای درمان مفاصل متورمی که درنتیجه آسیب دیدگی ایجاد شده‌اند، استفاده شوند. همراه با NSAID ها، برنامه‌هایی مانند حرارت مرطوب یا یخ می‌تواند به کاهش  تورم مفاصل و درد کمک کند.

داروهای استروئیدی خوراکی برای مدت کوتاهی در کاهش درد مفاصل متورم موثر هستند. استروئیدها تولید مواد شیمیایی التهابی را در بدن کاهش می‌دهند. تزریق یک داروی ضد التهابی مانند یک استروئید به داخل مفصل، یک روش درمانی دیگر است. تزریق به طور مستقیم به داخل مفصل متورم - که منبع التهاب و درد است، انجام می‌شود. تزریق معمولا در بیمار به طور موقت، اما سریع باعص کاهش تورم و درد مفصلی می‌شود. برداشت مایع داخل مفصلی بخشی از این روش در بیشتر موارد است.

برای انواع التهابی آرتریت مانند آرتروز، روماتیسم، آرتریت پسوریازیس و اسپوندیلیت انکیلوزان، درمان ممکن است شامل NSAIDs، داروهای استروئیدی و انواع جدیدتری از داروهایی که بر سیستم ایمنی تاثیر می‌گذارند، باشد. این داروها شامل داروهای ضد روماتیسمی (DMARDs)، داروهای بیولوژیک مانند مهارکننده‌های فاکتور نکروز توموری و مهار کننده‌های آنزیمی می‌باشد که می‌توانند پروتئین‌هایی را که باعث ایجاد بیماری می شوند، بلوک کنند. التهاب.

نقرس حاد را می‌توان با یک دارو به نام کالچیکین درمان کرد. این داروی تجویزی مفاصل متورم، درد و التهاب ناشی از رسوبات کریستال در مفصل را درمان می‌کند. NSAID ها همچنین ممکن است به کاهش درد و تورم کمک کنند. گاهی اوقات، تسکین کننده‌های درد قوی تر مورد نیاز هستند. مفاصل متورم و درد ناشی از آرتریت عفونی به وسیله آنتی بیوتیک‌ها درمان می‌شوند.

جراحی برای درمان ورم زانو


گاهی ممکن است بر حسب شدت بیماری، برای بیمار جراحی مورد نیاز باشد.

آب آوردن زانو

آب آوردن زانو

در بعضی موارد، به خصوص در افراد مبتلا به مشکل آرتروز شدید، آب آوردن زانو ممکن است به جراحی نیاز داشته باشد. در عمل جراحی، پزشک مایع اضافی را از مفصل زانو خارج می‌کند، بنابراین فشار داخل زانو را کاهش می‌دهد. پزشک یک سوزن استریل را با یک سرنگ داخل مفصل می‌کند و مایع داخل مفصل زانو را به داخل سرنگ می‌کشد. بعد از این جراحی، به منظور درمان هر گونه التهابی که ممکن است به عنوان پاسخی به عمل جراحی رخ دهد، به بیمار ممکن است کورتیکواستروئید داده شود.

بعضی از موارد منع استفاده برای آسپیراسیون مایع داخل مفصلی وجود دارد. افرادی که داروهای شل کننده خون (داروهای ضد انعقادی مانند وارفارین (کومادین)) برای دلایل پزشکی می‌توانند هنگام آسپیراسیون مایع مفصلی دچار خونریزی شوند. خطر این مشکل بسیار پایین است، مگر اینکه سطح داروهای ضد انعقادی که مصرف می‌شود خیلی بالا باشد (شل بودن بیش از حد خون )، در این صورت ممکن است این روش موقتا به تأخیر بیافتد. خطر خونریزی  در داخل مفصل هنگامی که پزشک از باریک ترین سوزن ممکن استفاده می‌کند و بسته‌های سرد بعد از عمل استفاده می‌شود، به حداقل می‌رسد. اگر پوست روی مفصل آلوده باشد، مایع درون مفصل نباید آسپیره شود، به منظور جلوگیری از ایجاد عفونت در مفصل زانو، پوست روی زانو باید کاملا استریل باشد.

هیچ زمان بهبودی پس از آسپیراسیون مایع داخل مفصلی مورد نیاز نیست. پزشکان به طور معمول توصیه می‌کنند از فعالیت‌های استرس زا که به مفصل زانو فشار وارد می‌کنند برای حداقل 24 ساعت اجتناب کنید، به خصوص اگر داروهایی مانند تزریق استروئیدها در محل زانو تزریق شده باشد. اگر درد بعد از عمل زمانی که در خانه هستید زیادتر شود، به پزشک باید اطلاع داده شود.

آرتروسکوپی زانو

در بعضي افراد، بیماری مي‌تواند بسيار شديد باشد، زيرا ممکن است فرد قادر به تحمل وزن خود در مفصل زانو نباشد. برای چنین افرادی، دکتر تعویض کل مفصل زانو یا آرتروپلاستی کل مفصل زانو (TKA) را پیشنهاد می‌کند. در اینجا، مفصل زانو آسیب دیده با یک مفصل مصنوعی ( ساخته شده ) جایگزین می‌شود. این روش به کاهش شدید درد کمک می‌کند، سفتی مفصل را کاهش می‌دهد و محدوده حرکتی طبیعی عملکرد ناحیه آسیب دیده را بیشتر می‌کند.

پیشگیری از آب آوردن زانو (آب جمع شده در داخل مفصل زانو)


اگر از وضعیت بیماری طولانی مدت خود مانند آرتریت روماتوئید یا استئوآرتریت رنج می‌برید، ابتلای شما به بیماری آب آوردن زانو احتمال بیشتری نسبت به افرادی که این شرایط را ندارند، دارد. توصیه می‌شود که با پزشک خود ملاقات‌های منظم داشته باشید تا بیماری خود را پیگیری کرده و هر گونه عوارضی را که در ایجاد بیماری شما نقش دارند را برای کمک به بهبود آن و درمان آن در مراحل اولیه، درمان کنید.

در حالی که انجام تمرینات ورزشی برای تقویت عضلات پا ایده خوبی است، توصیه می‌شود افراد در معرض خطر تمریناتی انجام دهند که فشار زیادی بر روی زانوی آن‌ها قرار نمی‌دهد. این تمرینات شامل شنا و ورزش‌های هوازی است. توصیه می‌شود که بیماران چاق وزن خود را کم کنند. پزشکتان می‌تواند به طراحی یک برنامه درمانی خاص به منظور کاهش وزن که برای شما مناسب تر است، به شما کمک کند و در صورت لزوم و با همکاری خود شما به کاهش وزن شما کمک کند.

علت‌های مختلفی برای آب آوردن زانو وجود دارد و بسیار توصیه می‌شود که شما در صورت وجود علائم حتما به یک پزشک مراجعه کنید. بسته به سطح التهاب، آب آوردن و تورم زانو می‌تواند در صورت عدم درمان به موقع، باعث از بین رفتن و آسیب شدید به مفصل زانو شود. با مراجعه به پزشک، شما می‌توانید به کاهش هر گونه اثرات احتمالی درازمدت بیماری و حتی جلوگیری از ناتوانی خود در حرکت کردن کمک کنید.