جراحی تعویض مفصل لگن (آرتروپلاستی) برای کاهش درد ناشی از سانحه

جراحی-تعویض-مفصل-لگن

آسیب دیدگی مفصل ران در اثر آرتروز، شکستگی یا عارضه‌های دیگر انجام فعالیت‌های ساده‌ای مانند پیاده‌روی یا نشستن و بلند شدن از روی صندلی را دشوار و دردناک می‌کند. مفصل ران (هیپ) خشک و سفت می‌شود و حتی کفش و جوراب پوشیدن برای بیمار دردمند آزاردهنده می‌شود. درد و ناراحتی حتی هنگام استراحت کردن نیز آرام نمی‌شود. چنانچه درمان دارویی، تغییر فعالیت‌های روزمره و استفاده از وسایل کمکی هنگام راه رفتن برای برطرف کردن علائم کافی نباشد، جراحی تعویض مفصل ران توصیه می‌شود. جراحی تعویض مفصل ران عملی ایمن و موثر است که درد را تسکین و توانایی حرکتی را افزایش می‌دهد و کمک می‌کند تا بیمار دوباره از یک زندگی پربار و فعال لذت ببرد. جراح ارتوپد وضعیت مفصل ران را با انجام معاینه بالینی و رادیوگرافی بررسی می‌کند و بهترین طرح درمان را برای هر چه موثرتر کردن جراحی تهیه می‌کند. پزشک ساز و کار عملکرد مفصل ران، علت درد لگن، نتایج احتمالی جراحی تعویض مفصل لگن و فعالیت‌ها و تمرین‌های بازیابی قدرت و توانایی حرکتی را به بیمار توضیح می‌دهد و به وی کمک می‌کند تا دوباره کارهای روزمره خود را بدون درد انجام دهد.

مفصل ران مفصلی گوی و کاسه‌ای و منعطف‌ترین مفصل بدن است که حرکتی آزادانه دارد و می‌تواند رو به جلو و عقب و به طرفین حرکت کند و حتی حرکت‌های چرخشی انجام دهد. عملکرد کامل مفصل ران به هماهنگی استخوان‌ها، عضلات، تاندون‌ها، رباط‌‍‌ها و عصب‌ها بستگی دارد. تعویض کامل مفصل ران یا آرتروپلاستی هیپ در سال‌های گذشته و در پاسخ به نیاز برای درمان مفصل‌های ران آسیب دیده در سوانح یا مبتلا به آرتروز، به عملی متداول تبدیل شده است. چنانچه درمان‌های غیرجراحی موفقیت‌آمیز نباشد، جراحی تعویض مفصل بهترین روش درمان برای بهبودی درازمدت مفصل ران است. جراحی تعویض مفصل لگن در اکثر موارد درد مفصلی را کاهش می‌دهد و حرکت بدون درد را ممکن می‌کند.

دکتر مهدی شهرستانی متخصص جراحی ارتوپدی با بهره‌گیری از جدیدترین روش‌های پزشکی قادر به درمان انواع دردهای اسکلتی عضلانی از جمله دردهای لگن می‌باشد. برای دریافت اطلاعات بیشتر یا رزرو نوبت می‌توانید با شماره‌های 02122383746 و 09334453393 تماس حاصل فرمایید.همچنین می‌توانید به آیدی تلگرام Dr_shahrestanii@ مراجعه کنید.

آناتومی لگن


مفصل ران یکی از بزرگترین مفصل‌های بدن و مفصلی گوی و کاسه‌ای است. استابولوم، بخشی از استخوان بزرگ لگن خاصره، کاسه مفصلی را شکل می‌دهد. سر استخوان ران (فمور) همان گوی مفصل است. سطح استخوان‌های گوی و کاسه مفصلی با غضروف مفصلی، یعنی بافت نرمی پوشیده می‌شود که از سر استخوان محافظت می‌کند و حرکت آنها را تسهیل می‌کند. بافت نازکی به نام غشاء سینوویال دور مفصل ران را گرفته است. این غشاء در مفصل ران سالم، مقدار کمی مایع تولید می‌کند که غضروف را لغزنده می‌کند و سایش هنگام حرکت لگن را تقریباً به طور کامل از بین می‌برد. نوارهای بافتی به نام رباط (کپسول مفصل ران) گوی را به کاسه متصل می‌کند و مفصل را پایدار می‌کند.

علل درد لگن


علل-درد-لگن

عامل‌های مختلفی باعث درد لگن می‌شود که از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • آسیب‌دیدگی که به خوبی التیام نیافته باشد.
  • بیماری مزمن
  • ساییدگی معمول ناشی از سال‌ها استفاده مداوم
  • عارضه‌های شدید التهابی مفصل ران، به ویژه آرتروز
  • آسیب دیدگی در نتیجه سوانحی، مانند شکستگی یا دررفتگی لگن در اثر زمین خوردن

مزایای جراحی تعویض مفصل لگن


مزایای-جراحی-تعویض-مفصل-لگن

تسکین درد مهم‌ترین مزیت جراحی تعویض مفصل و دلیل اصلی انجام این عمل است. البته جراحی تعویض مفصل ران مزایای دیگری نیز دارد:

  • بهبود توانایی حرکتی، قدرت و هماهنگی بالاتنه و پاها
  • توانمندسازی بیمار برای راه رفتن، بالا و پایین رفتن از پله‌ها و حفظ یک سبک زندگی سالم و فعال بدون درد

آمادگی قبل از جراحی


بیمار باید قبل از جراحی چند جلسه برای انجام دادن آزمایش‌های مختلف و موافقت برای انجام جراحی به کلینیک مراجعه کند. آزمایش‌هایی مانند آزمایش خون، ادرار، نوار قلب و رادیوگرافی در این جلسات انجام می‌شود. اجازه جراحی با توجه به نتایج این آزمایش‌ها و پرونده پزشکی بیمار داده می‌شود. البته بسته به وضعیت بیمار ممکن است دستور آزمایش‌های دیگری نیز پیش از جراحی داده شود. همچنین بیمار باید اقداماتی را در خانه انجام دهد تا بهتر بتواند دوران نقاهت پس از جراحی را پشت سر بگذارد. از بیمار خواسته می‌شود که تغییرات ساده‌ای را در خانه ایجاد کند و هماهنگی لازم را به عمل بیاورد تا یکی از نزدیکان چند هفته پس از جراحی از او مراقبت کند. به بیماران توصیه می‌شود که درباره لزوم اهدا خون از جراح سوال کنند. همچنین سیگار باید قبل از جراحی ترک شود تا احتمال بروز عوارض کاهش یابد و مشکلی در دوران نقاهت پیش نیاید. بیمار از نیمه شب روز جراحی اجازه خوردن هیچ گونه خوراکی یا نوشیدنی را ندارد. توصیه‌های کلی مربوط به آمادگی قبل از جراحی تعویض مفصل ران به شرح زیر است:

  • تمام فرش‌ها یا کفپوش‌هایی را که احتمال دارد، روی آنها سر بخورید، جمع کنید و همه سیم‌های برق را با چسب ثابت کنید.
  • غذاهای منجمد و کنسروی خریداری کنید و تمام اقلام مورد نیاز خود را در قفسه‌هایی بچینید که ارتفاعشان از کمر تا شانه است.
  • چهار تا شش هفته پس از عمل باید هر دو پا را بالا بگذارید، بنابراین بهتر است روی صندلی‌های راحتی با پشتی متحرک و مبل‌هایی استراحت کنید که می‌توانید پاها را روی دسته‌های آن بگذارید.
  • اتاق خوابتان را به طبقه همکف منتقل کنید یا ترتیبی بدهید که فقط روزی یکبار از پله‌ها بالا و پایین بروید.
  • برای این که مشکلی برای جواب دادن به تلفن پیدا نکنید، حتماً یک گوشی بیسیم را در دسترس خود بگذارید.

استفاده از تجهیزات و وسایل خاص به بیمار کمک می‌کند تا دوران نقاهت را راحت‌تر پشت سر بگذارد. متخصص طب فیزیکی و کاردرمانی وسایل لازم را برای کمک به بیمار و خانواده وی معرفی می‌کند تا آنها را قبل از عمل تهیه کنند. وسایل پرکاربردی که پس از جراحی تعویض مفصل ران به آنها نیاز پیدا می‌کنید، عبارت‌اند از:

  • صندلی توالت بلند
  • صندلی حمام
  • میله‌ و نرده، به ویژه دور وان حمام
  • وسایل کمکی برای گرفتن جوراب و کفش و پوشیدن آنها

دارو

بیمار موظف است که کلیه داروهای مصرفی خود، بدون نسخه و تجویزی را به جراح اطلاع دهد. بعضی داروها با داروهای بیهوشی اختلال دارویی دارد و بعضی داروها مانند آسپرین، ایبوپروفن و رقیق کننده‌های خون خطر خونریزی را افزایش می‌دهد. بنابراین مصرف داروهای معین باید قبل از جراحی تعویض مفصل قطع شود. بیمار باید مصرف آسپرین یا داروهای بر پایه آسپرین را که برای درمان بیماری‌های التهابی مفصل توصیه می‌شود، از دو هفته قبل از جراحی قطع کند. البته مصرف داروهایی که برای درمان بیماری‌های دیگر تجویز شده است، نباید بدون مشورت با پزشک تجویز کننده این داروها تغییر داده شود. بیمار باید فهرستی از تمام داروهای مصرفی خود، شامل ویتامین‌ها و مکمل‌های گیاهی، دوز و زمان مصرف آنها را همراه داشته باشد. این اطلاعات بسیار مهم است و در پرونده پزشکی بیمار درج می‌شود.

سلامت دهان و دندان

بهتر است دندان‌ها قبل از عمل جرم‌گیری و پوسیدگی‌ها ترمیم شود تا در چند ماه پس از جراحی نیازی برای مراجعه به دندانپزشک نباشد. چون خونرسانی مفصل ران در دوران نقاهت افزایش می‌یابد، بهتر است درمان‌های معمول دندانپزشکی قبل از جراحی یا سه ماه پس از آن انجام شود. به علاوه موارد اورژانسی نیز باید به سرعت درمان شود. پس از جراحی تعویض کامل مفصل ران، باید تا پایان عمر، آنتی بیوتیک قبل از هر گونه درمان دندانپزشکی مصرف شود.

چه تمرین‌هایی را می‌توان قبل از جراحی شروع کرد؟


انجام دادن تمرین‌های تقویتی و قوی کردن بدن قبل از جراحی بسیار مهم است و به بهبود نتیجه عمل و آسان‌تر شدن دوران نقاهت کمک می‌کند. بیماری که بدن خود را قبل از عمل قوی کرده است، در برنامه توانبخشی بیشتر پیشرفت می‌کند. تمرین‌های زیر قبل از جراحی توصیه می‌شود:

  • عضلات ران را منقبض و سپس زانو را صاف کنید. 5 ثانیه در این حالت بمانید، سپس عضلات را شل کنید. حرکت را دو بار در روز، هر بار ده مرتبه انجام دهید.
  • باسن‌ها را منقبض کنید و پاشنه‌ها را به تخت فشار دهید. این انقباض را 5 ثانیه حفظ کنید، سپس عضلات را شل کنید. حرکت را دو بار در روز، هر بار ده مرتبه انجام دهید.

مراحل جراحی تعویض مفصل لگن


مراحل-جراحی-تعویض-مفصل-لگن

جراح بخش بیمار و آسیب دیده استخوان لگن را برمی‌دارد و مفصل ران مصنوعی (پروتز) را جایگزین آن می‌کند. عمل تعویض مفصل ران را می‌توان تحت بی‌حسی موضعی یا بیهوشی عمومی انجام داد. جراحی معمولاً بیشتر از دو ساعت طول می‌کشد. پروتز مفصل ران از گوی و تنه استخوان (بخش مربوط به استخوان ران) و کاسه (بخش استابولار) تشکیل می‌شود. پروتزهای متفاوتی وجود دارد که از فلزات مختلف (مانند استیل ضدزنگ، کروم، تیتانیوم)، سرامیک، پلاستیک یا ترکیبی از این مواد ساخته می‌شود. دو بخش پروتز به هم جفت می‌شود تا یک مفصل روان تشکیل شود. بعضی پروتزها با سیمان استخوانی آکریلیک مخصوص در جای خود ثابت می‌شود، اما بعضی پروتزها نیازی به سیمان ندارند و متکی به رشد استخوان اطراف پروتز هستند، یعنی این که استخوان رشد کرده آنها را ثابت نگه می‌دارد. جراح برشی را در کنار مفصل ران آسیب دیده ایجاد می‌کند، سپس عضلات نگهدارنده مفصل ران را جدا می‌کند و گوی آسیب دیده مفصلی را از بالای استخوان ران جدا می‌کند. بخش مربوط به استخوان ران پروتز در استخوان ران جای داده می‌شود و استابولار پروتز نیز در حفره‌ای قرار داده می‌شود که قبلاً در استخوان لگن آماده شده است. سپس گوی و کاسه مصنوعی به هم جفت می‌شود و جراح دوباره عضلات بالای استخوان ران را به هم متصل می‌کند. در نهایت جراح لوله‌های تخلیه را برای خارج کردن مایعات و خون از مفصل جدید کار می‌گذارد و زخم را می‌بندد.

پس از جراحی


جراح دارو یا طب فیزیکی را برای پیشگیری از لخته شدن خون تجویز می‌کند. برای این که خطر ترومبوز وریدهای عمقی (DVT) پس از جراحی کمتر شود، دارو تجویز می‌شود، بیمار باید ساق‌های فشرده کننده بپوشد و پمپ مچ پا را دو یا سه بار در روز انجام دهد. همچنین دستگاه پمپ درد (PCA) در اختیار بیمار گذاشته می‌شود تا خودش میزان داروی مسکن دریافتی از راه سرم را در یک تا دو روز پس از جراحی کنترل کند. بسته به روش بسته شدن زخم ممکن است لازم باشد که بیمار برای کشیدن بخیه به پزشک مراجعه کند. از بیمار خواسته می‌شود که در صورت مواجهه با علائم زیر به سرعت با پزشک تماس بگیرد:

  • بیشتر شدن قرمزی
  • درد یا ورم
  • ترشح داشتن زخم
  • برجستگی یا فرورفتگی
  • هرگونه تغییر نگران کننده

طول دوران نقاهت پس از جراحی


طول دوران  بهبود پس از جراحی به نیازهای خاص هر بیمار و وضعیت سلامت عمومی وی بستگی دارد.

توانبخشی پس از جراحی تعویض مفصل ران


توانبخشی-پس-از-جراحی-تعویض-مفصل-ران

توانبخشی و طب فیزیکی بلافاصله پس از جراحی شروع می‌شود و در دوران بستری و استراحت در خانه تا یک سال پس از جراحی ادامه داده می‌شود. پزشک قدرت و انعطاف‌پذیری پا و مفصل ران و توانایی بیمار را برای نشستن و ایستادن تحت نظر می‌گیرد. به علاوه پزشک اهدافی را برای بیمار تعریف می‌کند و دستورات لازم را برای یک دوران نقاهت آسان در بیمارستان و خانه به بیمار می‌دهد.

مدیریت دوران بهبود پس از جراحی در خانه


اگر می‌خواهید پس از جراحی تعویض مفصل ران و ترخیص از بیمارستان با مشکلی روبرو نشوید، توصیه‌های زیر را جدی بگیرید.

در مسیر بازگشت به خانه، هر 60 ـ 45 دقیقه یکبار ماشین را نگه دارید و قدری راه بروید. همچنین حرکت پمپ مچ پا را در ماشین انجام دهید. اگر سفر هوایی دارید، درخواست صندلی کنار راهرو بکنید و پای عمل شده را در راهرو دراز کنید. همچنین بخواهید که آخرین نفری باشید که سفر هواپیما می‌شوید.

به مدت 6 ـ 4 هفته پس از عمل هنگام استراحت کردن یا خوابیدن در تخت، حتماً روی پهلوی سالم دراز بکشید. بین پاها بالش بگذارید و بالش دیگری را نیز زیر پاها و مچ پاها بگذارید. اگر روی پهلوی عمل شده دراز بکشید، مطمئناً در هفته‌های اول پس از عمل راحت نخواهید بود و این وضعیت بلافاصله پس از جراحی توصیه نمی‌شود. اگر به پشت دراز می‌کشید، حتماً بالش بین پاها بگذارید.

برای برداشتن اشیاء باید بیش از حد خم شوید و این خم شدن پس از جراحی تعویض لگن ناراحت کننده است. بنابراین بهتر است در 6 ـ 4 هفته پس از عمل از گیره‌های بلند استفاده کنید. این گیره‌ها را می‌توانید از فروشگاه‌های لوازم ورزشی یا مراکز کاردرمانی تهیه کنید.

برای این که مجبور نباشید که زانو را هنگام لباس پوشیدن بالاتر از لگن ببرید، بهتر است از یک پاشنه‌کش بلند و میله مخصوص لباس پوشیدن برای پوشیدن و درآوردن مستقل کفش، جوراب و شلوار استفاده کنید. حتماً اول پای عمل شده را وارد شلوار کنید. اگر کفش بندی می‌پوشید، بهتر است از بندهای کشی استفاده کنید تا نیازی به بستن آنها نداشته باشید.

 پزشک روش صحیح بالا و پایین رفتن از پله‌ها را با گرفتن از نرده و یا استفاده از عصای زیربغل به بیمار آموزش می‌دهد. برای بالا رفتن از پله‌ها حتماً اول پای سالم ، بعد عصای زیربغل و در نهایت پای جراحی شده را روی پله بگذارید؛ اما این ترتیب هنگام پایین آمدن از پله به عصای زیربغل، پای جراحی شده و پای سالم تغییر می‌یابد.

دراز کشیدن در وان یا دوش بالای سر را فراموش کنید. خم کردن بیش از حد مفصل ران برای وارد و خارج شدن به وان پس از جراحی تعویض مفصل خطرناک است. دوش ایستاده یا حمام با اسفنج تا یازده روز پس از جراحی گزینه مناسب‌تری است.

خم شدن برای انجام کارهای خانه ممنوع است. هرکاری را که نیاز به خم کردن شدید مفصل ران دارد، از قبیل تمیز کردن کف، بیرون بردن آشغال و مرتب کردن تخت را به دیگران واگذار کنید.

پس از جراحی باید با توجه به وضعیت خود از واکر یا عصای زیربغلی استفاده کنید که متخصص طب فیزیکی یا کاردرمانی آن را توصیه کرده است. تا زمانی که متخصص اجازه نداده است که وسیله کمکی را به عصا تغییر بدهید، از این وسایل استفاده کنید. پزشک معالج مقدار وزنی را که می‌توانید، روی پای عمل شده تحمل کنید، تعیین می‌کند. اکثر بیماران می‌توانند 100 % وزن را روی پای جراحی شده بیاندازند، مگر آن که پزشک دستور دیگری داده باشد. متخصص طب فیزیکی شیوه صحیح استفاده از واکر یا عصای زیربغل را به بیمار آموزش می‌دهد و وی را برای تهیه تجهیزات مناسب برای خانه راهنمایی می‌کند. توصیه می‌کنیم کیسه کوچکی را به واکر خود متصل کنید تا بتوانید اشیاء کوچک و مورد نیاز خود را هنگام راه رفتن همراه داشته باشید. به خاطر داشته باشید که راه رفتن پس از جراحی دشوار خواهد بود. متخصص طب فیزیکی به شما کمک می‌کند تا به درستی از واکر یا عصای زیربغل استفاده کنید. طول دوران بهبود و چگونگی آن به تعهد هر بیمار به برنامه درمان و ورزش‌های پس از جراحی بستگی دارد.

رژیم غذایی متعادلی را رعایت کنید و تمرین‌هایی که را که متخصص طب فیزیکی آموزش داده است، سه بار در روز انجام دهید. به خاطر داشته باشید که قوی شدن عضلات بیش از یک سال زمان می‌برد، بنابراین تمرین‌ها را جدی بگیرید تا یک دوران بهبود ایمن و موثر را پشت سر بگذارید. همچنین برای کمتر شدن ورم، هر دو پا را بالا بگذارید.

توصیه می‌کنیم که تا 8 هفته پس از جراحی رانندگی نکنید، البته سه هفته پس از ترخیص می‌توانید به عنوان مسافر سوار ماشین شوید، اما بهتر است سوار ماشین‌های اسپرت و ماشین‌هایی با صندلی گود نشوید، چون این صندلی‌ها ارتفاع کمی دارند. برای سوار و پیاده شدن باید ماشین را چند متر دورتر از جدول پارک کنید. پشت به ماشین در خیابان بایستید و روی صندلی بنشینید. همان طور که پاها را صاف نگه داشته‌اید، به آرامی روی صندلی عقب بروید. دقت کنید که رو به جلو خم نشوید. بدون خم کردن پاها، آنها را جلوی صندلی تاب بدهید و سوار ماشین بشوید.

زمانبندی مراجعه به پزشک پس از جراحی تعویض مفصل ران


ویزیت‌های پس از جراحی برای اطمینان از پیشرفت بهبودی بیمار انجام می‌شود. بسیار مهم است که بیمار در زمان تعیین شده برای ارزیابی اولیه، معمولاً 6 ـ 4 هفته پس از جراحی، به پزشک مراجعه کند. رادیوگرافی نیز در فواصل یک هفته‌ای، دوازده ماهه و سپس سالانه انجام می‌شود و عکس‌ها به جراح ارتوپد نشان داده می‌شود. چنانچه قبل از وقت تعیین شده با مشکلی روبرو شدید، حتماً با پزشک معالج خود تماس بگیرید. به جز اولین ویزیتی که پس از ترخیص انجام می‌شود، بیماران معمولاً در زمان‌های زیر نیز به پزشک مراجعه می‌کنند:

  • سه تا شش ماه پس از جراحی
  • یک سال پس از جراحی
  • ویزیت‌های سالانه در تاریخ انجام جراحی

رعایت این زمانبندی و مراجعه منظم به پزشک ایمنی و تاثیرگذاری دوران نقاهت را پس از جراحی تعویض کامل هیپ تضمین می‌کند.

پرسش و پاسخ


برخی از سوالات رایج درباره عمل تعویض مفصل لگن عبارتند از:

این روش برای چه کسانی زیاد مناسب نیست؟

ابتلا به روماتیسم شدید یا لوپوس سیستمی خطر بروز عوارض پس از عمل را افزایش می‌دهد. به علاوه بیماران مبتلا به دیابت نوع یک و وابسته به انسولین، سوء تغذیه، هموفیلی یا دارای سابقه عفونت مفصل مصنوعی در معرض خطر قرار دارند. در صورت مشاهده هرگونه علائم نگران کننده بلافاصله با جراح خود تماس بگیرید.

مفصل جدید چند سال ماندگاری دارد؟

مفصل مصنوعی مادام العمر نیست و عمر آن معمولاً 15 ـ 10 سال است. چنانچه بیمار دچار درد در مفصل مصنوعی بشود، جراحی ترمیمی مفصل ران ضرورت می‌یابد.

چه عواملی احتمال موفقیت عمل را بالا می برد؟

بعضی عامل‌ها موفقیت عمل را افزایش می‌دهد، برای مثال قدرت استخوان‌ها و عضلات بیمار و وضعیت سلامت عمومی و سبک زندگی وی در موفقیت عمل نقش دارد. تعهد و پشتکار بیمار برای انجام برنامه توانبخشی نیز بخش مهمی از دوران نقاهت است و هرچه تلاش بیمار برای انجام برنامه‌های توانبخشی بیشتر باشد، نتیجه بهتری از عمل به دست می‌آید.

عوارض جراحی


پس از جراحی تعویض مفصل ران احتمال بروز خطرها و عوارض گوناگونی وجود دارد که بعضی از آنها، مانند از کار افتادن قلب و مشکلات تنفسی، به بیهوشی مربوط می‌شود. دیگر عوارض مربوط به عمل تعویض مفصل لگن عبارت است از:

  • لخته شدن خون
  • عفونت
  • آسیب دیدن عصب‌ها و رگ‌ها
  • شکستگی
  • ضعف
  • خشک شدن یا ناپایداری مفصل
  • نیاز به جراحی مجدد
  • دررفتگی

نحوه نشستن صحیح بعد از عمل تعویض لگن چگونه است؟


حوه-نشستن-صحیح-بعد-از-عمل-تعویض-لگن-چگونه-است؟

پزشک معالج از بیمار می‌خواهد که مفصل ران را پس از جراحی با احتیاط حرکت دهد و محدودیت‌هایی را بر دامنه حرکتی این مفصل اعمال کند. به خاطر داشته باشید که تمرین‌های تقویتی و طب فیزیکی توانایی حرکتی را افزایش می‌دهد و دوران بهبود پس از جراحی را تسهیل می‌کند. نکته مهم این است که درمان تا زمانی که پزشک لازم بداند، ادامه داده شود. چند قاعده اصلی مربوط به وضعیت قرارگیری لگن باید پس از جراحی تعویض مفصل ران رعایت شود که پزشک آنها را به بیمار اطلاع می‌دهد. به هیچ وجه پس از عمل بیشتر از 90 درجه رو به جلو خم نشوید و زانوی سمت عمل شده را بالاتر از لگن نبرید. همچنین پاها را روی هم نیاندازید یا پا را رو به بیرون نچرخانید؛ چرخاندن مفصل ران نیز پس از عمل ممنوع است. حتماً روی یک صندلی دسته‌دار با پشتی صاف بنشینید و روی صندلی‌ها یا مبل‌های کوتاه‌تر از زانو ننشینید، چون در این وضعیت باید مفصل ران را هنگام نشستن و برخاستن بیشتر خم کنید. روی مبل‌های نرم و کوتاه ننشینید و به هیچ وجه رو به جلو خم نشوید و پاها را روی هم نیاندازید. چون اکثر صندلی‌های توالت کوتاه‌تر از ارتفاع زانو هستند، بهتر است صندلی توالت بلندتر را از داروخانه یا فروشگاه‌های لوازم پزشکی تهیه کنید.